GUERRICO D’IGNY,

Secondo sermone per l’Assunzione della Beata Maria

Curriculum vitae

         «“Ahimè”, dicono ancora gli angeli, “come sono frequenti, anzi continue, le cause di questa malattia! O buon Gesù, come mai questa tua madre, dopo che ti ha generato, non è quasi mai stata se non malata? Dapprima era malata per il timore, poi per il dolore, ora per l’amore. Per il timore dalla nascita fino alla passione, perché vedeva sempre la vita del Figlio minacciata dalle insidie; per il dolore per tutto il tempo della passione, fino a quando non lo ha riavuto risuscitato; ora dall’amore e dal desiderio è afflitta in modo più felice, ma più degno di ricevere misericordia, perché non ha più con sé Colui che siede in cielo. In che modo, o buon Gesù, tu che sei il frutto della più grande gioia, sei divenuto per lei causa di un martirio così lungo, che così tante e così acute spade trafiggono senza sosta quella sua anima a te così cara? Ma ti supplichiamo, o Signora, che cosa vuoi che facciamo per te? Vuoi che almeno Gabriele, partecipe del tuo mistero, resti qui per assisterti e servirti, lui che sin dall’inizio fu degno di venir designato conoscitore e ministro del tuo mistero e anche guardiano della tua camera da letto?”»

(GUERRICO D’IGNY, Sermoni, a cura di O. Testoni, Padri occidentali, Magnano 2001, p. 566)

 La traduzione polacca: fr. Ignacy Rogusz O.Cist.

         «„Biada”, mówią aniołowie, „jak są częste, co więcej, nieustanne, przyczyny tej choroby! O dobry Jezu, jakże to może tak być, iż Twoja Matka, po zrodzeniu Ciebie, prawie cały czas była chora? Najpierw była to choroba strachu, następnie bólu, a teraz miłości. Od narodzenia aż do męki bała się, ponieważ widziała życie Syna zawsze zagrożone zasadzkami; bolała przez całą mękę, aż nie odzyskała Syna Zmartwychwstałego; teraz boleje z miłości i z pragnienia jest przygnębiona w sposób bardziej szczęśliwy i bardziej godny uzyskania miłosierdzia, ponieważ nie ma już przy sobie Tego, który zasiada w niebie. W jaki sposób, o dobry Jezu, Ty, który jesteś owocem największej radości, stałeś się dla Niej przyczyną męczeństwa tak długiego, iż tak wiele i tak ostrych mieczy bez przerwy przeszywa Jej duszę tak drogą Tobie? Lecz my prosimy, o Pani, co chcesz, abyśmy uczynili dla Ciebie? Czy chcesz, aby przynajmniej Gabriel, uczestnik Twojej tajemnicy, pozostał przy Tobie, aby Ci pomagać i aby Ci służyć, ten, który od samego początku był godny bycia wyznaczonym znawcą i sługą Twojej tajemnicy i także strażnikiem Twojej sypialni?”»