Rome, 26 januari 2007

Feest van onze Heilige Stichters

Dierbare Broeders en Zusters

Misschien gaat u verrast zijn als u vandaag deze korte gemeenschappelijke brief ontvangt. Hij is echter zeer reëel : wij zijn hier om alle gemeenschappen te groeten op dit feest van onze Heilige Stichters.

U weet reeds dat het jaar dat zo juist voorbij is, heel goedgeefs was met speciale gunsten voor ons beiden. De Heer Jezus heeft ons door het lijden en de ziekte aan zijn kruis laten deelnemen. Wij zouden niets beters hebben kunnen ontvangen: aan het kruis ontspringt niet alleen het licht, maar ook de communio. Uw broederlijke brieven en het gebed van allen voor elk van ons waren daarvan het eerste teken.

Zijn Heiligheid Joannes-Paulus II zei ons , in de brief die hij ons geschreven heeft ter gelegenheid van het negende eeuwfeest van de stichting van de Abdij van Cîteaux:

Als ze vandaag teruggaat naar haar primitieve inspiratie, na negen eeuwen van geschiedenis, die niet altijd vrij waren van wisselvalligheden , erkent de cisterciënzer familie zich in de stichtings-genade van de eerste Vaders. Zij ontdekt eveneens de gerechtvaardigde verscheidenheid van haar tradities, die een rijkdom zijn voor iedereen en die de levenskracht van het oorspronkelijke charisma uitdrukken; de Kerk ziet er het werk in  van de ene Geest vanuit een identieke gave. Bij deze viering van de stichting van Cîteaux, moedig ik de gemeenschappen die de grote familie cisterciënzer vormen ten zeerste aan om samen binnen te treden in het nieuwe millennium, in een echte communio, in wederzijds vertrouwen en met eerbied voor  de tradities, die ons overgeleverd zijn door de geschiedenis. Moge deze verjaardag van "het nieuwe klooster", dat gedurende negen eeuwen een zo grote uitstraling in de Kerk en de wereld heeft gehad, voor u allen dan een herinnering zijn aan een gemeenschappelijke oorsprong en  afstamming, en ook een symbool van de eenheid altijd te ontvangen en op te bouwen is !

Sinds 1998 en tot nu toe, werd er veel gedaan om de eenheid te ontvangen en  op te bouwen met eerbiediging van de historische tradities, een absoluut noodzakelijke voorwaarde voor de dialoog die eensgezindheid en verscheidenheid verbindt : wij gaan aldus vooruit in onze omvorming in Christus, zonder iets boven  zijn liefde te verkiezen (RB 4, 21).

Wij willen, in deze viering van heilige Robertus, Albericus en Stefanus, u uitnodigen  om met de Heilige Geest te blijven samenwerken opdat ons gemeenschappelijk charisma altijd meer een bron van genaden zou zijn voor ons, voor de Kerk en voor de wereld.

Als wij als basis oprecht de grondslagen aanvaarden die door onze Generale Kapittels uitgedrukt worden in hun boodschappen van communio, die aan de gemeenschappen zijn gericht, en als wij oog hebben voor de tekens van onze tijd, die ons aanzetten om die communio binnen de cisterciënzer familie te ontwikkelen, zijn wij vol vertrouwen : de woorden die de liturgie van het Avondmaal van de Heer op het moment van Mandatum plaatst - waar liefde en caritas zijn, daar is God aanwezig - zullen eveneens voor ons  cisterciënzers kunnen gelden. En de Heilige Benedictus, aan het einde van de Proloog van zijn Regel - het model dat onze heilige Vaders wilden volgen (Kleine Exordium XV) -, spoort ons aan om de weg van de geboden van God te volgen: Aldus, als wij nooit afwijken van zijn onderricht, en tot de dood  in zijn leer in het klooster volharden , zullen wij door het geduld aan het lijden van Christus deelnemen om toegelaten te worden om deelgenoten te worden van zijn Rijk.. Amen (Prol. RB 50). 

                                 
Dom Mauro Esteva                                   Dom Bernardo Olivera

 Generale Abt OCist                                   Generale Abt OCSO