Bernardo de Claraval, Sentencias y parábolas

Un asesino es igual a un monje, cuando el primero mata, el segundo peca.

 

El rey y su esclavo querido

"Un ciudadano asesinó a un hijo del rey. Y cuando lo llevaban al patíbulo, le sobrecogió un sentimiento de penitencia y comenzó a implorar perdón a sus jueces. Ya empezaba a hacerles mella la compasión, cuando se presentó otro hijo del rey y también lo mató. ¿Quien se compadecerá ahora de él? Lo mismo sucede al monje que, cuando vivía en el mundo, asesinó su propia alma por el pecado, y para satisfacer su pecado se comprometió con la vida y profesión monástica. Si por un descuido en su nuevo género de vida escandaliza las almas de la gente seglar, y en cuanto de él depende las mata, pierde toda esperanza de perdón. Más aún: este doble pecado le procuraría un doble castigo".

(Bernardo de Claraval, Sentencias y parábolas, ed. monjes cistercienses de España, BAC, Madrid 1993, vol. VIII, p. 501.)

De rege et servo quem dilexit

"Civis quidam rigis filium occidit, cumque raperetur ad poenam, quasi paenitentia ductus, iudices suos coepit rogare. Quos cum iam ad misericarodiam coepisset inflectere, obvium habuit alterum regis filium, et ipsum interfecit. Quis ultra eius miserebitur? Sic et monachus qui in saeculo animam suam per peccatum occidit, quasi pro satisfactionem monasticam ingressus, si per negligentiam sequentis professionem monasticam ingressus, si per negligentiam sequentis vitae saecularium animas scandalizat et quantum in se est occidit, omnem a se spem veniae excludit, immo pro duplici peccato duplici se poena addicit".

(Bernardo de Claraval, Sentencias y parábolas, ed. monjes cistercienses de España, BAC, Madrid 1993, vol. VIII, p. 500).

Trad. portuguesa:

O rei e seu escravo querido

"Um cidadão assassinou a um dos filhos do rei. E quando o levavam ao lugar da execusão, teve um sentimento de penitência e começou a implorar perdão aos seus juízes. Estes começaram a sentir compaixão, e quando se apresentou o outro filho do rei, também o matou. Quem se compadecerá agora dele? O mesmo sucede ao monge que, quando vivia no mundo, assassinou sua própria alma pelo pecado, e para satisfazer seu pecado se comprometeu com a vida e a profissão monástica. Se por um descuido no seu novo modo de vida escandaliza as almas das pessoas leigas, e por outro lado, ele as mata quando dele depende, perde assim toda esperança de perdão. Mais ainda: este duplo pecado lhe seria motivo de um duplo castigo".

Traducción: William Olivares Vidal, O.Cist.


back to the homepage of the Cistercian Order